Głowa

Głowa

Głowa

Głowa jako siedlisko najważniejszych czynności zmysłów i ducha, określających i ukierunkowujących wszelkie działanie człowieka, jest w Piśmie Świętym, a mianowicie w listach św. Pawła, obrazem pozycji, jaką zajmuje Chrystus, w swoim Mistycznym Ciele: " Glową każdego mężczyzny jest Chrystus, mężczyzna zaś jest głową kobiety, a glowa Chrystusa - Bog"  (1 Kor 11,3). Bóg uczynil Chrystusa " Glowa dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnia Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami " (Elf 1,22 n.). W sztuce wczesnego średniowiecza, a więc w czasach, gdy żywe jeszcze w jakiejś mierze były poglądy z czasów przedchrześcijańskich, głowy (również głowy zwierzęce) uważano za symbol skoncentrowanej siły witalnej, i dlatego za apotropaiczne i sprawiające dobre skutki. Głowy ludzkie niejednokrotnie przedstawiano jako maski, z przydanymi dość często atrybutami zwięrzęcymi, bowiem dla mitycznie odczuwającego człowieka łączy się wskutek tego zwierzęce i ludzkie siły witalne i tym samym potęguje siły obronne. Głowy zdobione atrybutami zwierzęcymi mają w rzeżbie prastarą tradycję. Pojawiają się między innymi na fryzach świątyń położonych na terenach basenu Morza Śródziemnego.