Gołębica

Gołębica

Gołębica

 

Gołębica to  dusza. Na starożytnych wizerunkach nagrobnych gołębica albo para gołębi pije z naczynia wyobrażającego źródło pamięci (o zmarłym).

Ewangelia daje świadectwo, iż Duch Święty ukazał się w postaci gołębicy podczas chrztu Chrystusa. Często pod postacią gołębicy przedstawia się trzecią osobę Boską, którą opromienia aureola w kształcie krzyża, na przykład na obrazach przedstawiających scenę zwiastowania Maryi,które ukazują cud Zielonych Świąt (wraz z ognistymi językami) i w scenach będących ilustracją opowiadania biblijnego o stworzeniu świata, w którym czytamy : „ Duch Boży unosił się nad wodami” (Rdz 1,2).

„Taka jest – powiada zaś Kasjodor – natura gołębicy, że kiedy utraci towarzysza życia, innego już potem nie szuka. Do synogarlicy podobny jest kościół: odkąd bowiem Chrystus pozbawił świat swej cielesnej obecności i wstąpił do nieba, Kościół trwa niewzruszenie w miłości do Niego i nie przyjmuje żadnego innego nieprawego miłośnika, ponieważ gardzi światem i wszystkimi jego niskimi żądżami i tylko rozpamiętuje w duchu piękno swego Oblubieńca.

Ukazywanie się gołębicy z niebios, która w czasie wyborów biskupa wskazywała, którego z kandydatów wybrał Bóg, albo zaświadczała o świętości jakiegoś męża Bożego – to motyw, który często powraca w hagiografiach; niejednokrotnie też mówi się o świętych duszach, że po opuszczeniu ciała wzlatywały do nieba w postaci gołębicy (np. w Żywocie św. Scholastyki). Te piękne legendy wywarły wpływ na kompozycję niejednego obrazu.