Granat

Granat

Granat

W pogańskim antyku drzewo granatu było - z powodu bogactwa swych nasion - symbolem pełni życia i płodności i należało do atrybutów greckich i orientalnych bóstw wegetacji (Hera, Adonis, Baal itd.). Potwierdzają to między innymi niektóre, zachowane do dziś, stele z Fenicji. Dzięki czerwonej barwie jabłko granatu było symbolem płomiennej miłości - dlatego też atrybutem Afrodyty, a także znakiem krwi i śmierci. Zarówno greckie sagi, które powiadają, że jabłko granatu powstało z krwi ludzkiej, jak i mit o związku małżeńskim Persefony z bogiem świata podziemnego wywarły wpływ na chtoniczny charakter tego owocu. Pozorna sprzeczność, zachodząca w tym wypadku między symboliką życia i śmierci, rozwiązuje się, jeśli weżmie się pod uwagę, że w mitologii chodzi niejednokrotnie o personifikację sił natury i że śmierć jest warunkiem powstania nowego życia, a krew - zrodzenia nowego życia. Dlatego też gliniane jabłka granatu, które znajdowano w starożytnych grobach na terenach Italii, można interpretować jako symbole nadziei przyszłego życia, podobnie jak przedstawienia tego owocu w scenach uczty pogrzebowej. Interesująca jest także starochrześcijańska lampka z Teb, ozdobiona czterema jabłkami granatu ułożonymi w formie krzyża. Prawdopodobnie ma ona wyobrażać pełnię łask i nadprzyrodzoną moc życia, którą udzieliła nam śmierć Pana na krzyżu. - Jabłko granatu, którego ziarenka można dostrzec poprzez strzelinę pękniętej skorupy, jest emblematem zakonu miłosiernych braci (bonifratrów), a oznacza: miłość, która się otwiera i oddaje bliżniemu.